شاخه هاي سپيدار از عمق كفشت سربر كشيده است!

 

تمام  خانه ام سپيداري است

 

صدايت مي كنم،

 

 

"پاهايت را

 

در كفشهايت

 

 جا گذاشته اي !"

 

صدايم

 

 با نامت

 

 در خانه مي پيچد

 

برگ هاي سپيدار

 

روي شاخه مي خرامند

 

پژواك مي شود،

 

صدايم  با نامت

 

"پاهايت را

 

در كفشهايت

 

جا گذاشته اي ...

...

...

..."

 

هر روز

 

هر روز

 

هر لحظه

 

تمام لحظه ها

 

 

 

رها