نگاه
می برند بلکه از آن برای بسط آگاهی هایشان هم استفاده می کنند.
خوب نگاه کردن گاهی لازم است که آموزش داده شود و شاید یکی از بهترین راه ها٬ یادگیری هنر بویژه هنر های تجسمی باشد.
خوب است که از دوران مدرسه به این آموزش بصورت جدی پرداخته شود منظورم یادگیری نقاشی و خوشنویسی به شیوه ای که ما می آموختیم نیست! بلکه مفاهیم ابتدایی در هنر است تعریف هنر ! تئوری های موجود در کتاب های آموزش مقدماتی هنر که در دوران دانشگاه دانشجویان آن را می خوانند به نظرم این مفاهیم را باید هر کسی یاد بگیرد تا بداند که اصلا مفهوم نگریستن چیست؟ با مفاهیم نقطه ٬ خط ٬ مربع ٬ فاصله نه در ریاضی بلکه در محیط اطرافش آشنا شود. بداند که می توان با دیدن یک عکس به بسیاری مسائل مثل فرهنگ و تاریخ و حتی روحیه افراد در آن عکس آگاهی پیدا کرد. یاد بگیریم که یک تابلوی نقاشی فقط برای زینت خانه و یا فخرفروشی نیست بلکه نگاه کردن به یک اثر نقاشی می تواند جرقه ای در ذهن ما ایجاد کند و یا حتی نظریه تاریخی- مذهبی را زیر و رو کند مانند آنچه که با بررسی آثار لئوناردو داوینچی (شام آخر) بدست آمده است. در واقع تمام آنچه که در اطراف ما وجود دارد نماد هایی هستند که معانی و مفاهیم زیادی را در بر گرفته اند آنقدر این مساله اهمیت دارد که علمی به نام نماد شناسی ایجاد شده است. نماد ها در تمامی علوم کاربرد دارند و با نیک نگریستن می توان دنیای پر معنا را کشف کرد و از آن لذت برد و چقدر خوب می شود که بزرگان ما در آموزش و پرورش آنچه را که دانشجوی هنر (آنهم هنرهای تجسمی) در ترم های ابتدایی دانشگاه می خواند٬ در همان دوران مدرسه مناسب با سن دانش آموزان از ابتدا به آنها آموزش دهند. وقتی فرد دنیای پیرامون خود را به تدریج ولی عمیق می فهمد و با آن آشنا می شود این آشنایی صمیمانه باعث می شود که با جرات در آن گام بگذارد ٬ در یک رابطه دوستانه از آن بهره ببرد و به آن بهره برساند و مهمترین مساله این است که این فرد دیگر خود را هم خوب می شناسد پس خوب تصمیم می گیرد ٬ عمل می کند و از سرگردانی دور می شود و از این زندگی آگاهانه لذت می برد.
و رسالت من این خواهد بود