بی آشیان
می خواهم
فکرم
صاحب خانه شود.
کلیدی
به دستان زمخت پینه بسته اش می دهم؛
در را که می گشاید...
آه!
طوفانی از شن هجوم می آورند،
از پا در آمده است
سال ها باید تمییز کند
تا دوباره کلید را بیابد!
رها
+ نوشته شده در سه شنبه هشتم مرداد ۱۳۸۷ ساعت 19 توسط رها
|
و رسالت من این خواهد بود