رقص و فرهنگ
در انسان شناسي رقص اعتقاد بر اين است كه :
حتي اگر مرزها محو شوند حركات رقص ريشه هاي نژادي را حفظ خواهد كرد. نحوه ي حركات ما، نشان مي دهد كه ما چه كسي هستيم. ريتم راه رفتن ، ورزش و رقص؛ فرديت و فرهنگ فرد را مشخص مي كند. اين حركات مي تواند مرزها را پشت سر بگذارد. رقص مدرن مثال بسيار خوبي براي ارتباطات جهاني است. بنا به اظهار نظر " Judith Lynne Hanna " انسان شناس رقص تعداد زبان هاي رقص ممكن است مانند زبان شفاهي بشر به بيش از 6000 برسد. چه اتفاقي خواهد افتاد اگر مرزها و هويت ها محو شوند؟ تا چه اندازه مرزها در رقص مي توانند محو شوند؟ حتي زماني كه رقصنده ها يكسان تعليم مي يبند تا چه اندازه جاپاي فرهنگ فردي باقي است؟
" Patricia Rincon " - برگزار كننده ي ششمين جشنواره ي بين المللي رقص بدون مرز- مي گويد: « دنياي رقص كوچكتر مي شود؛ اما هنوز فكر مي كنم جوهر فرهنگ هاي فردي باقي مانده است.» او عقيده دارد كه در هنگام ديدن رقص رقصنده ها، فرهنگ آنها را از نحوه و آرايش حركاتشان مي توان تشخيص داد. اوبراي اثبات نظرش رقصنده اي به نام “Tammy Wong” را مثال مي زند كه در سنگاپور زندگي مي كند و از نژاد چيني است. زبان اولش انگليسي مي باشد و رقص را تحت تاثير رهبر رقص بزرگ آفريقايي – آمريكايي Donald McKayle” “ فرا گرفته است. اين هنرمند مي گويد كاري كه من انجام مي دهم ريشه در چيزي دارد كه در قلب تمام انسان هاي جهان وجود دارد و تمام آنها تجربه اش كرده اند. اما من با لهجه ي مخصوص خود صحبت مي كنم. اين هنرمند در صحبت هايش شعري از يك نقاش چيني را بازگو مي كند: من دريافتم كه لحظه هاي بيداري ام با نور وزين شده اند و هر آنچه كه هست زودگذر و ناپايدار است.
" Patricia Rincon " اعتقاد دارد كه در هنگام رقص اين هنرمند مي توان ريشه ي آسيايي او را از نحوه و طراحي حركاتش تشخيص داد.
نشانی
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم دی ۱۳۸۵ ساعت 14 توسط رها
|
و رسالت من این خواهد بود