Brown استاد علم عصب شناسي كالج پزشكي انيشتين كه در بررسي" پاسخ مغز به عشق" تخصص دارد،‌مي گويد: وقتي عاشق هستيد،‌ متوجه اشتباهات طرف خود هستيد اما مغز شما مي گويد،  OK ، چشم پوشي كن!

تحقيقات اخير در دانشگاه لندن نشان داده است،‌زماني كه دو عاشق به يكديگر نگاه مي كنند مغز با سنجش هاي اجتماعي همكاري مي كند و احساسات منفي و قضاوت هاي انتقادي تقريبا به حالت ركود در مي آيند.

فيشر اعتقاد دارد كه اين مكانيزم موجب مي شود كه دو طرف از آغاز به گونه اي به يكديگر وابسته شوند كه نتوانند از هم جدا شوند و اين مساله گاهي موجب اضطراب مي شود بخصوص در هنگام پرورش و تربيت كودك.

آيا عشق اعتياد آور است؟ 

پژوهش فيشر و  براون كه در سال2005 منتشر شد. نشان داده است افرادي كه به تازگي عاشق شده اند،‌ منطقه اي از مغز آنها كه دوپامين را دريافت مي كند بسيار فعال شده و انتقال دهنده هاي عصبي به رفتارهاي اعتياد آور همكاري مي كنند بويژه هنگامي كه فرد در انتظار پاداش است. فعاليت دوپامين در بدن همانند اعتياد به قمار و داروهاي اعتياد آور عمل مي كند.

 خانم فيشر مي گويد: احتمالا فرد عاشق نبايد از اينكه تحت فرمان كس ديگري است راضي باشد و در زمانيكه به فرد پيروز مي شود شيمي درونش به تعادل مي رسد. (يعني در مدت عاشقي شيمي درونش همانند يك فرد معتاد است.)

چه چيزي موجب مي شود انسان سرسپرده شود؟ ساختار انسان به گونه اي است كه نياز دارند با يكديگر تنگا تنگ در ارتباط باشند.

روابط صميمانه و محرمانه باعث آزاد شدن oxytocin  و  vasopressinمي شود. دو هورموني كه دانشمندان شيمي به آن هورمون هاي "در آغوش گرفتن"­ مي گويند. تنها لمس شدن توسط معشوق، باعث افزايش سطح اين هورمون ها مي شود و  بعد از سكس اين هورمون ها در كل بدن پخش مي شوند.  براون مي گويد: اين هورمون ها بعد ها نقش مهمي در ارتباط دو طرف بازي مي كنند. هنگامي كه تو واقعا آگاه به خطا و اشتباه معشوقت هستي.

براي يك فرد دشوار نيست كه ميل سكسي به فردي داشته باشد در صورتيكه عاشق و شيفته ي فرد ديگري است و در عين حال بخواهد با شخص ديگري ادامه ي زندگي بدهد. زيرا هر نوعي از عشق ها در خدمت يكي از نيازها هستند و مفهوم متفاوتي دارند. افراد مغبون كننده قادرند منابع احساساتشان را تقسيم كنند. فيشر احتمال مي دهد كه هرزگي در افرادي كه به دوپامين حساس هستند و يا به دنبال تازكي هستند بيشتر است. البته عواملي وجود دارد كه انحصارا  مربوط به روابط مي باشند.‌ مانند: ميل به جذب كردن و خارج شدن از موقعيت حاضركه انرژي و سوختي هستند، براي خيانت كردن.

آيا عشق مي تواند در سلامت تاثير گذار باشد؟ مطالعات نشان داده است كه زوج هايي كه روابط خوب و مناسب دارند، سالم تر و شاد تر هستند.

Janice Kiecolt-Glaser استاد روانپزشكي در ايالت اوهايو مي گويند:« كساني كه ازدواج هاي موفق داشته اند و خوشبخت هستند از افراد مجرد استرس كمتري دارند به خاطر اينكه در موقعيت هاي دشوار آنها با محبت و ابراز احساسات از يكديگر حمايت مي كنند.» او مي افزايد: « استرس كمتر موجب سلامتي و كارايي بيشتر ايمني بدن مي شود.»

چه  چيزي موجب مي شود افراد در كنار يكديگر باشند؟ هورمون ها و كار سخت. بي قراري در يك و دو سال اول ارتباط شروع مي شود. بنا به پژوهش جديدي كه در دانشگاه هاي Pavia و  Pisaدر ايتاليا انجام شده است در اين مرحله روزهايي كه فعاليت شيميايي با عشق تازه ( بعنوان مثال ترشح بالاي دوپامين) همكاري مي كنند كمتر مي شوند.

خوشبختانه راه هايي وجود دارد كه اين عشق همچنان زنده بماند. روابط سكسي موجب بالا رفتن دوپامين مي شود. و همچنين ايجاد تازگي. به اين دليل است كه وقتي، كسي را بعد از مدتي كه در سفر بوده مي بينيد و يا پس از اينكه تجربه ي تازه اي را با او داشته ايد احساس خوبي داريد. تماس هاي مداوم امكان دارد كه سطح  oxytocin ( هورموني كه وقتي دست طرف مقابلتان را مي گيريد و يا لمسش مي كنيد احساس تعلق و دلبستگي را ايجاد مي كند.) را يكنواخت نگه دارد.

 

 

نشانی



­ cuddle hormones