به آب خيره شده بودم،

خود را لبه ي بركه اي ديدم.

به بازتاب خود خيره شدم،‌

او به من خيره شد،

احساس كردم در يك بند هميشگي اسير شده ام.

عكس خودم را ديدم،

 سراب بود،

 آفريده اي در حد و مرز آب.

او سرابي بزرگ را در آن سوي خود ديد،

آفريده اي در حدو مرز زمين.

 

شهریار شهریاری

 

 نشانی