نشان قهرمانی
بدون رنگ
بی وسوسه ی غرور
پای برهنه
بر
ننگ داغ
می گذارم،
می سوزم،
قلبم آتش گرفته است!
مهر ننگ
بر
پیشانی ام
خورده است،
نشان من است
پاهایی تاول زده،
قلبی آتشین،
پیشانی مهر خورده.
سربلند
پا
بر آسمان می گذارم
از زمینیان
دو سه گام
بالاترم
ننگ را له کرده ام
نشان قهرمانی ام
بر پیشانی است.
رها
+ نوشته شده در جمعه هجدهم اسفند ۱۳۸۵ ساعت 23 توسط رها
|
و رسالت من این خواهد بود